มาทำความรู้จักกับ “มิโคชิ ดาโกะ” ก้อนเนื้อแห่งความภาคภูมิใจของชาวญี่ปุ่น!

  • ประเพณี
  • วัฒนธรรม
  • มิโคชิ (mikoshi) คือ ซุ้มศาลเจ้าศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งจะถูกแบกไปตามท้องถนนในหน้าเทศกาลต่างๆของญี่ปุ่น ในสมัยโบราณพิธีกรรมแห่ขบวนไปตามท้องถนนเหล่านี้ มีจุดมุ่งหมายในการบูชาเทพเจ้าในลัทธิชินโต หรือหมายถึงการชำระล้าง ปัดเป่าสิ่งไม่ดีต่างๆออกไป ซึ่งพิธีกรรมเหล่านี้มีขึ้นในช่วงเวลาแห่งความสิ้นหวัง เช่น ภัยพิบัติ และโรคร้าย

    ซุ้มศาลเจ้าอาจจะดูไม่ใหญ่นัก แต่กลับมีน้ำหนักที่หนักมาก โดยจะมีกลุ่มคนทำหน้าที่แบกศาลเจ้านี้ไว้บนไหล่ ซึ่งซุ้มศาลเจ้าที่มีน้ำหนักไม่มากนักก็จะมีไม้คาน 2 แท่ง และใช้ผู้คนจำนวนน้อยในการแบก แต่หากเป็นซุ้มศาลเจ้าที่มีน้ำหนักเยอะจะมีไม้คานถึง 6 แท่งด้วยกัน นอกเหนือจากนี้เพศชายถือเป็นผู้ที่มีความแข็งแกร่งทางด้านพละกำลัง จึงได้รับหน้าที่เป็นผู้แบกศาลเจ้า หรือเรียกว่า คาซึงิเทะ (katsugite) เป็นหลัก อย่างไรก็ตามมีซุ้มศาลเจ้าบางส่วนที่ได้รับการออกแบบเพื่อให้ผู้หญิงหรือเด็กสามารถแบกได้อีกด้วย

    สืบเนื่องมาจากน้ำหนักของซุ้มศาลเจ้าที่อาจหนักได้ถึงหลายพันกิโลกรัม ซึ่งจะสร้างความเจ็บปวดที่ไหล่ของผู้ที่ทำหน้าที่แบกเป็นอย่างมาก ผู้แบกศาลเจ้าบางคนเลือกที่จะวางผ้าเช็ดตัวหรือติดแผ่นบรรเทาปวดที่ไหล่ เพื่อลดอาการเจ็บปวดในช่วงการเดินขบวน ซึ่งซุ้มศาลเจ้าที่หนักที่สุดในโตเกียวมีชื่อเรียกว่า เซ็นคัน มิโคชิ (Senkan Mikoshi) โดยจะถูกแห่ในช่วงงานเทศกาลโทริโคเอะ (Torikoe Festival) ที่จัดขึ้นโดย ศาลเจ้าโทริโคเอะ ซึ่งเซ็นคัน มิโคชินี้มีน้ำหนักมากถึง 4,000 กิโลกรัม!

    คุณอาจจะคิดว่าความเจ็บปวดเหล่านี้เป็นสิ่งชั่วคราว หลังจากนั้นสภาพร่างกายจะกลับคืนสู่ปกติ อย่างไรก็ตาม การแบกมิโคชิเป็นระยะเวลานานจะส่งผลระยะยาวแก่ผู้แบก ซึ่งถ้าคุณได้มีโอกาสรับชมขบวนการแห่มิโคชิที่ญี่ปุ่น คุณอาจจะสังเกตเห็นว่าผู้แบกจะมีก้อนเนื้องอกอยู่บนบริเวณไหล่ ก้อนเนื้อเหล่านี้มีชื่อเรียกว่า มิโคชิดาโกะ (ผิวหนังด้านหนา) ซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์ของคาซึงิเทะอีกด้วย

    ก้อนเนื้อเหล่านี้อาจจะเป็นสิ่งที่ไม่น่ามองสำหรับบุคคลอื่น แต่สำหรับคาซึงิเทะแล้ว ถือเป็นสิ่งที่แสดงถึงความภาคภูมิใจ นอกเหนือจากนี้ยังมีผู้แบกบางคนที่จงใจไม่วางหรือแปะสิ่งใดๆลงบนไหล่ เพื่อให้ก้อนเนื้อนี้เกิดขึ้นง่ายอีกด้วย หากมีโอกาสสักครั้ง คุณจะลองแบกมิโคชิบนบ่าดูไหม?